SOLO ACTUEEL

SOLO ACTUEEL

ACTUEEL

Columns, actualiteiten, rariteiten en markante feiten...

Plugin

ActualiteitenPosted by Von Solo Wed, August 02, 2017 09:35



Stel je voor dat je valt. Heel hard op je hoofd. En je vergeet alles. Ineens ben je het kwijt. En het is niet terug te vinden. Niemand om je te vertellen hoe het zat. Je mag opnieuw beginnen. Terug naar start.

Geheel onbezorgd. En dat voelt goed. Wat zou je doen?

Deel 191. Tesla

Zo was het toen ik zes weken geleden van een steiger mieterde. Dat zijn de eerste weken na een hersenschudding. Je gaat door het leven als een blije debiel. Je vergeet alles wat er tegen je gezegd wordt. De stekker eruit. Staart uren voor je uit. En voelt je overwegend blijmoedig en onbezorgd. Je begint zelfs te geloven dat dingen met een reden gebeuren en start nieuwe geloofjes voor jezelf, bij gebrek aan mentale houvast. Voor dat je het weet ga je je stilstand als de ideale wereld voorstellen. Je zult jezelf vertellen dat het beter is zo. Maar onder de motorkap zijn er elfjes en kaboutertjes die stiekem alle stekkertjes weer in aan het pluggen zijn.

Vaak hoor je mensen na een ongeval zeggen dat ze het rustiger aan gaan doen. Ik begrijp nu ook wel waarom. Dat voelt in eerste instantie heel logisch. Het is zelfs heel gezond in de eerste weken van een herstel. Men kan maar moeilijk bevatten dat men iets aan het snappertje mankeert. Daardoor ziet men herstel vaak als een puur fysiek proces. Het is echter ook een neurologisch proces. Omdat het brein zelf op en gegeven moment niet begrijpt dat het niet in staat is op volle snelheid te draaien, creëert het een nieuwe tijdelijke werkelijkheid die rechtvaardigt dat alles op een slakkengangetje gaat.

Het gevaar is dit tot norm te verheffen en te denken dat dat de toekomst is. Deze verwarring overkwam me vorige week ook. Deze wordt dan vaak ook gevoed door mensen die je, om wat voor onduidelijke reden dan ook bemoedigen, dat rustiger aan doen beter is. Aan de verwarring kwam vorige week vrijdag een einde toen ik me realiseerde dat mijn val hoogstwaarschijnlijk te wijten was aan stom ongeluk. Het is niet ondenkbaar dat dit ongeluk géén optelsom van stress, frustratie, haast, waaghalzerij en het leven van drie levens tegelijk was. Maar echt gewoon niet meer dan een val. Geen signaal van God om me te vertellen dat alles mis was. Geen signaal van mijn lichaam dat ik me te veel inspande. Geen uiting van een weerspannige geest die het even ergens niet mee eens was. Maar gewoon een onoplettende misstap. De gevolgen bepalen in deze niet de oorzaak en aanleiding.

Ik ben blij vast te stellen dat ik wellicht gewoon op degoede levenssporen zat voordat ik verkapte vliegles nam. Dat ik weinig geschikt ben als bouwvakker bedroeft me, maar is overkomelijk. Maar dat ik vol overgave door ga met alle dingen waar ik goed in ben en die ik met liefde beleid is een feit. Kortom, plug me terug in!!! Ik ben een Tesla op de racebaan van het leven. En als je altijd to the limit wil, dan beland je zo nu en dan geheid in de grindbak. Twee handen aan het stuur als je gaat. Twee handen los om te juichen als je het toch weer haalt.



  • Comments(1)//actueel.vonsolo.nl/#post3